Frank-Lee-singer
ibiza-bands.com



 



Ibiza
Ibiza Bands :

Ibiza Live Music

Bookmark
1.frank-lee-singer(5)
2.gino-and-jiri(4)
3.the-boogie-band(4)
4.chris-lee(3)
5.slow-ride(1)
6.the-coversare(1)

 


Ibiza Clubtickets


IBIZA


Ibiza 4 all:

  related pages
All about Ibiza island
Ibiza Music - All about Ibiza Music
Alles over Ibiza eiland
Ibiza Muziek - Alles over Muziek op Ibiza

  FRANK LEE - Singer Performer in Ibiza

Frank Lee

- Singer - Performer -

FRANK LEE - Singer Performer in Ibiza

FRANK LEE BIOGRAPHY
My first recollection of wanting to sing was when I joined the Church Choir. This was probably the hardest audition of my life, standing in an empty Church with only the pianist. I did enjoy it, unfortunately it didnít last very long, the choir bully boy kept picking on me. One day after church I got him in the vestry not knowing the vicar was behind me, so I got kicked out. I missed winding up the Church Clock as it was good way to get the girls.
Some years later, still having the bug for singing I made a good friend, although my parents didnít approve. He was much older than me and rode a motorbike; he opened my eyes and ears to Rock íní Roll music, a complete opposite from the middle of the road stuff I heard at home.

* Early Influences Little Richard (who by the way is still THE KING of Rock íní Roll), Elvis, Eddie Cochran,
   Gene Vincent etc.

My First Group age 15 Along with some other friends we bought the cheapest equipment and rehearsed in the front room of my house, until the neighbors complained ( donít blame them, it wasnít that good )
The first group I actually did gigs with was Nicky Black and the Jets, someone had the bright idea to dye our hair jet black, so we did. The drummers mother went ballistic and stuck his head in soapy water and tried to remove it with a scrubbing brush, his neck was red raw.

I went through the Psychedelic period just like everyone else, this time the group was called STUMBLE ( this was the title of a Freddie King song.) We had a little success, supported Hawkwind (Silver Machine) in Bradford where I met Lemmie.

Later I answered a newspaper ad Vocalist Required, this is where I met Jim Atkinson who was the guitarist with a semi famous band then disbanded, The Dawnbreakers. I auditioned and passed but found out I had to wear a suit on stage, as I was a tee shirt and levis guy and after much confrontation I got away with a velvet jacket and trousers. He taught me a lot about harmonies and professionalism along with a lifetime friend Gordon Parry, who played bass. With this group CORN I changed direction and played at clubs and cabaret venues. We did a week at Cinderellas, Leeds ( Pete Stringfellows club ) We auditioned with only him in the room sitting right in front of us (Was nearly as scary as the church choir once )
We played Bernard Manningís Club, contrary to what people say about him, he was fantastic and sang along with us. (he had a good voice ) P.J Proby also joined us on stage. When he made his comeback we were support band. We played in Jersey and met a guy called Jonathan Swift, said he had a new album coming out with the likes of Leon Russell etc. We thought he was bullshitting, had no money and was always bumming drinks. Next morning he was there playing guitar and Joe Cocker was singing so he was telling the truth. Later I found out he wrote a big 60ís song ďI canít let Maggie go".

My first contract abroad was a three month stint in Germany playing at U.S. Bases. It didnít start too well, we were told in the U.K. that accommodation was included, guess what? it wasnít. The German agency refunded our petrol expenses but thatís all we had to last the month. The first gigs were in Munich which was freezing cold and covered in snow, we slept in the van inside speaker covers for warmth. A U.S. Captain found out and got us food and a place to stay on the Base.
We played 4x45 min sets and 5 on Saturdays. This was the best schooling for stamina we ever had, we only had 15 mins between each set and being the military not a minute more. The guitar straps made massive bruises on Jim and Gordonís shoulders, but they soon toughened up.
We did two more 3 month stints there but were better prepared and with many band member changes.
EX CORN / GOODFOOT
We didnít have a female in the band so we were supplied with two dancers,
The Flash Queens from Sheffield, great girls and costumes. We all worked together to make a fantastic show, especially Smoke on the water (lots of bump and grinds) All the time we were there the GIís looked after us (Never knock an American). One day I would like to write a book about our adventures in Germany ( WE SHOULD HAVE BEEN DEAD ) But thatís another story.

The band split after Germany with a big internal money problem, I ended up with many contracts and no band. Ray and Trevor decided to continue so we had a few weeks to work a new drummer in.
We did a month in Gstaad Switzerland at the Victoria Sports Hotel, would you believe the previous band was QUEEN.
After many member changes Trevor was replaced by Brian Carter and we went on to record an album GET ON THE GOODFOOT (James Brown) the cover photo was taken in Kirkstall Abbey Museum Leeds.

The band split up as bands do i.e. Girlfriend trouble, conflict of opinions ect. After the difficulties of trying to keep a band together, I met a guitarist called John who was really into Rock íní Roll and Blues. We formed a duo and did many gigs together, won regional Pub Entertainer of the Year.

I got the bug back for live bands, John stayed with me and we formed FACTORY along with Rod Cullen and Rod Fernley, and once again Ray Dodd was back with us. We had big local following and hired buses for the fans on out of town gigs. This time it was mostly original material we performed. Supported The Sweet, Stevie Marriot (Small Faces) and The Steve Gibbons Band, the latter I have a great admiration for. Through our promoter I met Peter Green (Fleetwood Mac).
As I said all the material was original except one song: "You Are The Music Weíre Just The Band" recorded by a Birmingham band TRAPEZE, I was a big Fan. Sods law, our fans picked up on that one song and a small record label asked us to record it. Lucky break for us TRAPEZE were playing at a group venue The Fford Green in Leeds, I asked Mel Galley who wrote the song if i could record it.
Thinking he would ask for big bucks I was surprised when he said "Iím flattered man, just do it man.Ē For those who donít know the original TRAPEZE had Glen Hughes as lead singer and bass guitarist who later joined DEEP PURPLE.

We reformed once again and Gordon was back with us (Germany) after completing a three year teacher training course, Classical guitar. We toured the U.K for some years and recorded the album:
FRANK LEE album FACTORY Rock íní Roll dedicated to Gord0n Parry  FACTORY Rock íní Roll
* log on to cdfreedom.com and search Frankie Lee

and my

* solo album: Frankie Lee FIRE AND RAIN.


As with all good things FACTORY came to an end.


NEXT CHAPTER
A good friend Alan Selway phoned me and asked me to audition for his band. He had made 4 or 5 albums in the 80ís with a band called Vardis originally QuoVardis until the real Quo stepped in.
This audition kicked off the band SPIDERJIVE which were a fantastic vocal (harmonies) band which included Martin Larner on drums, itís hard to find a drummer who could sing as good as him.
The original guitarist Matt Exelby decided to leave the band and one bleak Christmas Eve Paul Atack auditioned and joined. We toured the UK doing many different venues pubs, clubs, The Harley Davidson Rally and various Bikers gigs.
Then came the major split in my life, Alan decided to immigrate to New Zealand with his family. After a year I moved to Ibiza with my wife, where we soon found work as entertainers and worked for four years at the same place.

Then came THE BOOGIE BAND which is where Iím at now.
* THE BOOGIE BAND album out soon

In the future I will put SPIDERJIVE (live at The Duchess of York)
GOODFOOT (Get on the Goodfoot) and more solo stuff out.

Keep Rocking Frankie Lee

FRANK LEE BIOGRAFIE
Mijn eerste herinnering aan mijn wens om te zingen was toen ik toetrad tot het kerkkoor.
Dit was waarschijnlijk de moeilijkste auditie van mijn leven, staande in een lege kerk met alleen de pianist. Ik heb genoot ervan, maar helaas duurde het niet erg lang, omdat de pestkop van het het koor de pik op mij had. Een dag, na de dienst, trof ik hem in de consistoriekamer niet wetende dat de dominee achter me stond, dus ik werd eruit getrapt. Ik miste het zingen in de kerk omdat het goede manier was om meisjes te krijgen.
Enkele jaren later, nog steeds met de wil om te zingen kreeg ik een goede vriend, hoewel mijn ouders hem niet goedkeurden. Hij was veel ouder dan ik en reed een motorfiets, en hij had mijn ogen en oren geopend voor Roll Rock íní muziek, het compleet tegenovergestelde van de gewone muziek die ik thuis hoorde.

* Vroege invloeden: Little Richard (overigens nog steeds KONING van de Roll íní Rock), Elvis, Eddie
   Cochran, Gene Vincent, enz.

Mijn eerste groep was, op 15-jarige leeftijd, samen met een paar vrienden kochten we de goedkoopste apparatuur en repeteerden we in de voorkamer van mijn huis, totdat de buren klaagden (niet kwalijk te nemen, het was niet zo goed)

De eerste groep waar ik echte optredens mee deed was Nicky Black en de Jets, iemand had het lumineuze idee om onze haren zwart te verven, dus dat deden we. De drummers moeder ging uit haar bol en stak haar zoons hoofd in een sopje en probeerde de verf te verwijderen met een borstel, zijn nek was bont en blauw.

Ik ging door de Psychedelic periode net als iedereen, dit keer heette de groep STUMBLE (dit was de titel van een liedje Freddie King.)
We hadden een weinig succes, ondersteunden Hawkwind (Silver Machine) in Bradford, waar ik Lemmie ontmoette.

Later antwoordde ik op een advertentie in de krant Zanger Gevraagd, toen ontmoette ik Jim Atkinson die gitarist was bij een, net opgeheven, semi-bekende band, The Dawnbreakers. Ik deed auditie en slaagde, maar ontdekte toen dat ik het podium opmoest in een pak, en ik was een T-shirt en levis man en na veel diiscussies mocht ik op in een fluwelen jas en broek. Hij leerde me veel over harmonieŽn en professionaliteit, samen met een levenslange vriend Gordon Parry, die bas speelde. Met deze groep CORN veranderde ik van richting en speelde in clubs en cabaretzalen. We speelden een week in Cinderellas, Leeds (Pete Stringfellows club). We audititeerden in een kamer met alleen hem recht tegenover ons. (Was bijna net zo eng als het kerkkoor toen)
We speelden in Bernard Manningís Club, in tegenstelling tot wat mensen over hem zeggen, hij was fantastisch en zong met ons samen. (Hij had een goede stem) P.J. Proby kwam ook bij ons op het podium. Toen hij zijn comeback maakte waren wij zijn band. We speelden in Jersey en ontmoetten een vent genaamd Jonathan Swift, die zei dat hij een nieuw album wilde uitbrengen met mensen als Leon Russell, enz. We dachten dat hij stond te ouwehoeren, geen geld had omdat hij altijd drankjes bietste. Maar de volgende morgen zat hij gitaar te spelen en Joe Cocker zong, dus hij sprak toch de waarheid. Later ontdekte ik dat hij een grote 60ís song had geschreven ďI canít let Maggie go".
Mijn eerste contract in het buitenland werd een drie maanden durend cntract in Duitsland om te spelen op Amerikaanse bases. Het begon niet al te goed, in Engeland kregen we te horen dat de accommodatie inbegrepen was, wat denk je? dat was niet zo. Het Duitse bureau vergoedde onze benzine kosten, maar dat was het, daar moesten we de maand mee door. De eerste optredens waren in MŁnchen, waar het ijskoud was en bedekt met sneeuw, en wij in het busje sliepen, in een speaker hoes voor de warmte. Een Amerikaanse kapitein kwam erachter en gaf ons eten en een plek om te verblijven op de basis.
We speelden 4 X 45 minuten sets en op zaterdag 5 sets. Dit was de beste training voor ons uithoudingsvermogen die we ooit hebben gehad, we hadden slechts 15 minuten tussen elke set en naar legerregels niet een minuut meer.
De gitaarbanden maakten donkerblauwe plekken op Jim en Gordonís schouders, maar dat wende snel.
We hebben nog twee keer 3 maanden getoerd, maar waren toen beter voorbereid ondanks de vele veranderingen in de samenstelling van de band.
EX CORN / GOODFOOT
We hadden niet een vrouw in de band dus kregen we twee danserressen toegevoegd.
De Flash Queens uit Sheffield, leuke meiden en kostuums. We hebben allemaal samengewerkt om er een fantastische show van te maken, vooral íSmoke on the waterí (veel bump en grinds) en er werd doorlopend er op ons gepast door de GIís. (Sla nooit een Amerikaans)
Op een dag wil ik graag een boek schrijven over onze avonturen in Duitsland (we hadden dood kunnen zijn) Maar dat is een ander verhaal.

De band ging, na Duitsland, uit elkaar met een groot intern geldprobleem, en toen zat ik met veel contracten en geen band. Ray en Trevor besloten toch door te gaan dus we hadden een paar weken om een nieuwe drummer in te studeren.
We deden een maand Gstaad, Zwitserland in het Victoria Sports Hotel, waar de vorige band, of je het gelooft of niet, QUEEN was.
Na vele bezettingswisselingen werdTrevor  vervangen door Brian Carter en gingen we een plaat opnemen GET ON THE GOODFOOT (James Brown) de coverfoto werd genomen in het Kirkstall Abbey Museum in Leeds.

De band ging uit elkaar, zoals bands doen als gevolg van: problemen met meisjes, botsing van meningen ect. Na de moeilijkheden van de pogingen om een band bij elkaar te houden, ontmoette ik een gitarist genaamd John, die echt bezig was met Roll Rock íní en Blues. We vormden een duo en deed vele optredens samen, wonnen de regionale Pub Entertainer van het Jaar.
Ik had weer zin in live bands, John bleef bij me en we vormden FACTORY samen met Rod Cullen en Rod Fernley, en opnieuw kwam Ray Dodd terug bij ons. We hadden veel lokale aangangers en huurden bussen voor onze fans voor buiten-de-stad optredens. Deze keer brachten we vooral origineel materiaal. We ondersteunden The Sweet, Stevie Marriot (Small Faces) en The Steve Gibbons Band, voor de laatste heb ik grote bewondering. Via onze promotor ontmoette ik Peter Green (Fleetwood Mac)
Zoals ik al zei al het materiaal was origineel, behalve een song: You Are The Music Weíre Just The Band, opgenomen door een band uit Birmingham trapeze, ik was een grote fan.
Dat speciale nummer werd onze fans opgepikt en een kleine platenmaatschappij vroeg ons om het op te nemen. Gelukkig voor ons speelde TRAPEZE op locatie in The Fford Green in Leeds, en vroeg ik Mel Galley, die het lied schreef, of ik het kon opnemen. Denkend dat hij veel geld zou vragen was ik stomverbaasd toen hij zei: "Ik ben gevleid man, gewoon doen man." Voor degenen die de originele TRAPEZE niet kennen, Glen Hughes was zanger en basgitarist, die later toetrad bij DEEP PURPLE .

We hervormden opnieuw en Gordon kwam terug bij ons (Duitsland) na het voltooien van een driejarige lerarenopleiding, klassiek gitaar.
We toerden voor enkele jaren door Engeland en namen het album op:
 
FRANK LEE album FACTORY Rock íní Roll opgedragen aan Gord0n Parry * FACTORY Rock íní Roll
   inloggen op cdfreedom.com en zoek Frankie Lee

en mijn

* solo-album: Frankie Lee Fire and Rain.


Zoals met alle goede dingen, ook aan FACTORY kwam een einde.


VOLGENDE HOOFSTUK
Een goede vriend, Alan Selway, belde mij en vroeg me om auditie te doen voor zijn band. Hij maakte 4 of 5 albums in de jaren 80 met een band genaamd Vardis, oorspronkelijk QuoVardis totdat de echte Quo binnen stapte. Deze auditie schiep de band SPIDERJIVE, met fantastische vocale (harmonieŽn) band met Martin Larner op drums, het is het moeilijk een drummer te vinden die zo goed kon zingen als hij. De oorspronkelijke gitarist Matt Exelby besloot de band te verlaten en op een sombere kerstavond deed Paul Atack auditie en sloot zich aan. We toerden door Engeland langs veel verschillende locaties, pubs, clubs, de Harley Davidson Rally en diverse optredens voor Bikers.
Toen kwam de grote splitsing in mijn leven, Alan besloot naar Nieuw-Zeeland te emigreren met zijn familie. Een jaar later verhuisde ik naar Ibiza met mijn vrouw, waar we al snel werk vonden als entertainers en gedurende vier jaar op dezelfde plaats werkten.

Toen kwam THE BOOGIE BAND waar ik nu mee speel.
* THE BOOGIE BAND album komt binnenkort uit

In de toekomst zal ik uitbrengen
- SPIDERJIVE (live at The Duchess of York)
- GOODFOOT (Get on the Goodfoot) en meer solo albums uit.

Keep Rocking Frankie Lee

 

 

 

  Contact: + CD Singer Performer Ibiza - FRANK LEE

Contact details & CD
Singer Performer
in IBIZA

FRANK LEE

* More music
Album & CD
by Frank Lee &
RocK n Roll Factory

WEBSITE

MY SPACE

singer in

The BOOGIE BAND IBIZA

+34 626 816 172
@

Visitors Today: 5

visitors total: 17512
Started: 05-01-2011 -------------------- Changed: 12-03-2012
Ibiza Bands